De menselijke verschijning heeft in de kunst altijd een grote rol gespeeld. We kennen fraaie voorbeelden van mensfiguren uit de Griekse beeldhouwkunst. De vroege Griekse beelden waren gestileerde en vereenvoudigde weergaven van mensfiguren. Vervolgens gebeurde er iets vreemds. Van de Egyptenaren leerden de Grieken technieken waardoor ze plotseling in staat waren, om zeer natuurgetrouwe beelden te maken. Toch duurde deze zeer realistisch periode maar kort. Nog geen zestig jaar. De Grieken vonden deze slaafse navolging van de natuur saai. Ze begonnen zich minder aan te trekken van precieze verhoudingen, overdreven deze, of pasten ze aan, om de door hun gewenste uitdrukking te krijgen. Op dat moment werd de klassieke Griekse beeldhouwkunst geboren.
Die Griekse ontdekking, waarbij met een zekere mate van vrijheid met de waarneming gespeeld werd, is een vitaal element in het omgaan met kunst. In de kunst gaat het niet om de afbeelding, maar om de verbeelding
In de lessen portret / model gebeurt iets vergelijkbaars. Het is niet nodig om tot een zo exact mogelijke weergave van het waargenomen te komen. Het leren zien en weergeven van verhoudingen, kleur en volume speelt weliswaar een rol. Maar daarnaast is de menselijke verschijning de aanleiding tot een creatieve ontdekkingsreis. Tot een spel met kleuren, vormen en beleving, waarin en passant het leren omgaan met de materialen zoals verf, klei of steen aan de orde wordt gesteld.